Na maanden thuiszitten mochten we eindelijk weer op pad. Bestemming: Lapland. Een week lang sneeuwscooteren, rendieren knuffelen en jagen op het Noorderlicht. Spoiler: we werden niet teleurgesteld.
De dag begon eigenlijk al als nacht. Om 05:00 vlogen we vanaf Schiphol, wat betekende dat we om 0:45 de trein namen. Naast wat mislukte pogingen om onderweg nog wat slaap te pakken, kwamen we onuitgerust aan op het vliegveld. Gelukkig konden we zo doorlopen door de security en in het vliegtuig nog een paar uurtjes meepakken. Na een ritje van 3 kwartier vanaf het vliegveld van Kittilä arriveerden we in Äkäslompolo, ons thuishonk voor de komende week. De omgeving is prachtig: overal mooie besneeuwde bomen, kilometers met sneeuwbergen, skipistes en natuurlijk het bevroren meer. Het is flink wennen met deze temperaturen. Je voelt direct je ademhaling anders worden en je neushaartjes bevriezen, maar ondanks wat ongemakjes valt het ons alles mee.
Ons huisje bleek klein, knus en kneuterig, superdichtbij de restaurantjes en supermarkt. Na een kleine powernap, die eigenlijk niet de bedoeling was maar gewoon gebeurde, gingen we de laatste zonnestralen achterna. Verknocht aan haar kaas zat Melissa met camembert, Jord met een fantastisch lekkere burger, en we genoten van onze eerste dag. Na ons toetje, een dik stuk Lemon Cheesecake, liepen we terug naar het huisje. Het plan was om lekker een spelletje te doen en op tijd naar bed te gaan. Echter gooide iets roet in het eten: de hemel was helder. En een heldere hemel in Lapland betekent meer kans op het noorderlicht.
Jord zei nog 'ik denk dat we een paar uur te vroeg zijn'. Had ie mis. Terwijl we terug liepen naar het huisje kwam het Noorderlicht door. Thermische kleding aan en hollen naar het bevroren meer. Het resultaat was een adembenemend moment waar we als een soort blije labradorpuppies over het meer renden. Dolenthousiast en zo blij dat we dit van onze bucket list konden afstrepen. We hadden onze reis hier in Lapland niet beter kunnen beginnen.
De volgende dag begonnen we lekker rustig. Liz spotte nog een eekhoorntje in de achtertuin, maar Jord mistte hem. Na het ontbijt maakten we een GroetjesFred klassieker: pantosti's. Creatief als we zijn, gebruikten we een grote kookpan omdat er geen koekenpan was. 's Middags werden we opgepikt voor onze eerste gezamenlijke activiteit: een sneeuwschoen hike. We bonden de schoenen onder onze boots en daar gingen we, op naar de top van de heuvel. Na een paar steile hellingen kwamen we, flink opgewarmd door het klimmen, aan op de top en dat gaf een adembenemend uitzicht. Na een pauze met warm bessensap daalden we af.
Die avond gingen we op jacht naar voedsel en gaven we een leuk Mexicaans restaurant een kans. Liz had een pita met kip en Jord had een burrito met rendiervlees. Ondanks onze goede nacht waren we toch moe van alle indrukken en inspanningen. Jord lag al in bed, terwijl Liz nog aan het douchen was. En toen ging de Aurora app af: 'Noorderlicht waargenomen'. Voordeel van de twijfel gegeven en tóch naar buiten. En dat bleek de beste beslissing ooit. Het Noorderlicht was intenser dan de avond ervoor. Paarse, roze en groene kleuren dansten voor onze ogen. Met geen woorden te omschrijven.
Op dag drie namen we 's ochtends even de tijd om te genieten van onze vakantie. We doen veel leuke dingen en zijn veel op pad, maar even rustig een boekje lezen is ook fijn. Na een kleine brunch liepen we naar buiten voor onze activiteit van de dag: een tocht van 2 uur met de sneeuwmobiel. Verpakt in onze overall en met een dikke helm op, zaten we als 2 michelin mannetjes op de sneeuwmobiel. Echt een hele toffe ervaring om op deze manier de Lapse natuur te ontdekken. Halverwege de tocht konden we lekker opwarmen in een Kota met een vuurtje en warme bessensap.
Toen we terugkwamen, zijn we snel naar huis gegaan om onze spullen te pakken. Voor die avond stond er echt iets bijzonders op de planning: vannacht overnachten we in een glazen blokhut, een verjaardagscadeau voor Liz. We konden direct inchecken en Liz keek dolblij door de ramen naar buiten. Bij de overnachting zat ook een 3-gangen diner voor 2. Om 6 uur mochten we aan tafel en wat hebben we heerlijk gegeten! Naast reizen en elkaar pesten, is onze grote hobby toch echt wel samen uit eten gaan.
Na het diner stonden we weer buiten en keken we naar de hemel. Nog niet direct een Noorderlicht te zien, maar wel super helder. We hadden ons de vraag nog niet gesteld, of we zagen de eerste gloed voorbijkomen. Snel naar de hut om vanuit ons bed de lichtshow te aanschouwen. Het bleef lang nog een beetje wazig, maar opeens begon het spektakel! Net als eerder met roze, paars en groen door elkaar. Wonderbaarlijk om te zien en wat fantastisch dat dit ook nog eens precies op het juiste moment komt, in onze glazen blokhut. De rest van de avond bleef de vraag of het Noorderlicht zich zou laten zien, maar ook of wij vannacht een oog dicht zouden doen.
Zoals verwacht was dit geen hele goed nacht, maar wel een hele bijzondere nacht. Elke keer als we wakker werden keken we eventjes omhoog om te kijken of we het Noorderlicht zagen. 1 keer was het raak en zagen we weer een heuse Noorderlicht explosie met roze, paars en groen. Na een uitgebreid ontbijt pakten we onze spullen in en werden we teruggebracht naar onze eigen accommodatie. We hadden echt het gevoel even goed verwend te zijn. Wát een ervaring om zo onder de sterrenhemel met Noorderlicht te slapen.
Terug in het huisje hadden we niet heel veel tijd om te ontspannen. We hebben even wat lunch gehaald in de supermarkt en wasmiddel. Ondanks de kou kan het flink warm worden in je dikke winteruitrusting, dus even wat schoon thermo ondergoed is geen overbodige luxe. Na een korte was- en lunch break werden we opgepikt voor een trip naar de rendierboerderij net buiten het dorp. Het is altijd leuk als mensen gepassioneerd over hun dieren kunnen vertellen, zo ook het echtpaar van deze rendierboerderij.
De groep werd opgedeeld in 2. Wij gingen eerst naar de slee. Met veel humor vertelde de man des huizes over zijn rendieren, dat ze 's zomers gewoon in het wild lopen en dat ze vanzelf weer terugkomen. We kregen een rendier toegewezen en werden ingepakt in de slee. Het was een heerlijk kneuterig geheel, een beetje alsof je in de Fata Morgana van Efteling zat. Zo brachten de rendieren ons lekker rustig aan een rondje om de boerderij. Daarna werden de groepen gewisseld en was het tijd om de rendieren te voeren. Met allemaal een handje gras waren de dieren al helemaal door het dollen heen. Ze graasden gulzig uit onze hand, tot het op was. Daarna vonden ze het wel welletjes geweest en hoefden ze niet zoveel meer van ons te weten.
Na een heerlijke warme bessensap in de Kota en een paar mooie verhalen over de rendieren was het tijd om weer terug te gaan. Dat het een drukke dag zou worden, stond vast. We aten nog snel een pizza in het dorp, zodat we nog even onze warme overalls aan konden trekken. Er stond namelijk een Noorderlicht expeditie op het programma. Een beetje tegen onze verwachtingen in, stond er een grote groep op ons te wachten waarmee we naar een open vlakte zouden lopen, toevallig dezelfde die we maandag hebben gezien tijdens onze sneeuwschoen wandeling.
Helaas was het erg grauw en bewolkt dus veel kans op het Noorderlicht hadden we niet. Wel hadden we worstjes, bessensap en marshmallows die we bij het kampvuur konden opwarmen. Na een paar uur gezellig bij het kampvuur was het een goed moment om weer richting de busjes te gaan. We kwamen moe thuis van alle indrukken die dag. We deden nog even een drankje in ons kleine huisje en zochten ons bed op. En zo eindigde dag vier van onze Lapland trip: vol rendieren, kampvuren en helaas geen Noorderlicht die avond, maar wel met de wetenschap dat we al zoveel bijzonders hadden meegemaakt.
