We werden keihard geïnfluenced en boekten een trip naar Lapland bij Travelbase. En wat een week werd het: van onverwachte Noorderlichten op de eerste dag tot husky's, sneeuwscooters en een nachtje in een glazen blokhut.
Vorig jaar werden we kei-hard geïnfluenced en boekten we een trip naar Lapland bij Travelbase. Dit keer zonder ons geliefde Fredje, maar hopelijk net zo fantastisch! De dag begon, nouja eigenlijk nacht, met weinig slaap. Zeg maar gerust geen slaap. Om 05:00 vlogen we vanaf Schiphol, wat betekende dat we om 0:45 de trein namen. Naast wat mislukte pogingen om onderweg nog wat slaap te pakken, kwamen we onuitgerust aan op het vliegveld en konden we ondanks de voorspelde drukte zo doorlopen door de security en waren we snel bij de gate. Melissa heeft daar nog heel even geslapen, maar voor Jord zat dat er niet in. Gelukkig konden we in het vliegtuig nog een paar uurtjes meepakken!
Vermoeid kwamen we aan op het vliegveld van Kittilä, waar we direct werden opgewacht door gidsen van Travelbase en werden we naar onze bus geleid. Na een ritje van 3 kwartier arriveerden we in Äkäslompolo, ons thuishonk voor de komende week. We konden nog niet direct naar onze accommodatie, maar konden al wel vast onze thermische kleding ophalen. Eenmaal gepast en klaar maakten we een wandeling om de omgeving te verkennen en liepen we naar het bevroren meer. Het is flink wennen met deze temperaturen. Je voelt direct je ademhaling anders worden (2x hoesten en je bent er weer) en je neushaartjes bevriezen. Maar ondanks wat ongemakjes valt het ons alles mee! De omgeving is trouwens prachtig! Overal mooie besneeuwde bomen, kilometers met sneeuwbergen, skipistes en natuurlijk het bevroren meer.
Tijdens een opwarm drankje in het café werden we gebeld dat ons er huisje klaar voor is. Nou wij ook, dus dat komt mooi uit! We werden door één van de gidsen naar het huisje gebracht, wat echt superdichtbij de restaurantjes en supermarkt ligt. Het huisje is super leuk. Klein, knus en kneuterig. In het huisje zelf is alles wat we nodig hebben, zelfs een sauna! We hebben de koffer uitgepakt en hebben even een kleine powernap genomen. Nouja, het was niet de bedoeling, maar het gebeurde gewoon. Whoepsies. Toen we wakker werden ging de zon bijna onder, dus trokken we snel onze kleding aan en gingen we naar buiten om van de laatste zonnestralen te genieten.
Tijdens ons loopje grapte Melissa dat ze wel graag bij het cafeetje wilde eten waar we 's middags ook zaten. Ze had camembert gezien op de kaart. Zo gezegd zo gedaan. Verknocht aan haar kaas, Jord met fantastisch lekkere burger, frietjes en uiteraard een lekker biertje zaten we te genieten van onze eerste dag. De mensen zijn overigens superaardig en behulpzaam, wat je als toerist het gevoel geeft dat je echt welkom bent, in plaats van een last. Na ons toetje, dik stuk Lemon Cheesecake, rekende we af en liepen we terug naar het huisje. Het plan was om lekker een spelletje te doen en op tijd naar bed te gaan. Echter gooide iets roet in het eten: de hemel was helder.
Een heldere hemel in Lapland betekent meer kans op het noorderlicht. Jord zei nog 'ik denk dat we een paar uur te vroeg zijn'. Had ie mis hè. Terwijl we terug liepen naar het huisje kwam het Noorderlicht door. We merkten direct hoeveel invloed het licht uit het dorp invloed heeft op de zichtbaarheid van het Noorderlicht. Dus, thermische kleding aan en hollen naar het bevroren meer. Nou, dat lukte. Het resultaat was een adembenemend moment waar we als een soort blije labradorpuppies over het meer renden. Dolenthousiast en zo blij dat we dit van onze bucket list konden afstrepen. Toen het licht wat minder werd keerden we terug naar onze hut. Nog steeds helemaal in extase. We hadden onze reis hier in Lapland niet beter kunnen beginnen.
Na een lange nacht stonden we op voor dag 2 in Lapland. We zijn op tijd gaan slapen, in de hoop weer een beetje ritme en energie te krijgen voor de rest van de week. Dát lukte. Rond 9 uur stonden we op en begonnen we dag lekker rustig. Liz spotte nog een eekhoorntje in de achtertuin, maar Jord mistte hem. Helaas. Na het ontbijt trokken we onze kleren weer aan om nog een lading boodschappen te halen zodat we samen wat lunch konden maken en een lekker snackie voor de activiteit van vanmiddag. Bij terugkomst begonnen we met het maken van een GroetjesFred klassieker; pantosti's. Ooh, als we op pad zijn is dit een vaste prik voor lunch in de bus, maar het bijzonder ingewikkelde recept leent zich ook prima voor een houten huisje in Lapland. Tenminste, als er ook een koekenpan is. Die miste, dus creatief als we zijn, dan maar een grote kookpan.
Na de lunch werden we opgepikt door Michelle, onze 'reisbegeleider' (wij zeggen gewoon gids) en de rest van de groep voor onze eerste gezamenlijke activiteit. We gingen een sneeuwschoen hike doen! We bonden de schoenen onder onder onze eigen boots en daar gingen we! Op naar de top van de berg, of eigenlijk gewoon een grote heuvel. Onderweg vertelde Michelle over de natuur hier in Lapland, best interessant! Na een paar steile hellingen kwamen we, flink opgewarmd door het klimmen, aan op de top van de heuvel en dat gaf een adembenemend uitzicht. Na een pauze met warm bessensap en wat leuke fotomomentjes daalden we af. Dat was iets minder intensief, dus we stonden snel weer beneden.
We werden weer thuis afgezet, wat dat betreft net een kinderfeestje, maakten wat droneshots en warmden nog even op. Rond een uur of 6 trokken we de jas weer aan, bonden we de snowboots weer onder en gingen we op jacht naar voedsel. We hadden al een leuk Mexicaans restaurant gezien, dus die wilden we graag een kans geven! Liz had een pita met kip en Jord had een burrito met rendiervlees. Lekker maaltje zo! Ondanks onze goede nacht waren we toch moe van alle indrukken en inspanningen en keerden we moe huiswaarts. In het huisje deden we nog een spelletje, probeerden we de sauna (Jord was er uiteraard na een kwartier al weer klaar mee) en was het hoog tijd om ons warme bed weer op te zoeken. Jord lag al in bed, terwijl Liz nog aan het douchen was. En toen ging de Aurora app af. 'Noorderlicht waargenomen'. Tsja… Jord toch maar op z'n sloffen naar buiten. 'Het is heeeel licht zichtbaar, wil je t proberen?'. Voordeel van de twijfel gegeven en tóch naar buiten. En dat bleek de beste beslissing ooit. Nouja, naast trouwen dan. Het Noorderlicht was niet per se duidelijker, maar wel intenser. Écht bi-zar. Paarse, roze en groene kleuren dansten voor onze ogen. Met geen woorden te omschrijven. Dag 2, minstens zo geslaagd.
Vol frisse energie begonnen we aan dag 3 van onze Lapland trip. Oh jongens, nog maar de derde dag! We hebben het gevoel dat we hier al minimaal een week zijn! We doen zoveel leuke dingen dat het lastig voor te stellen is dat dit allemaal in één dag past. Vanochtend namen we even de tijd om te genieten van onze vakantie. We doen veel leuke dingen en zijn veel op pad, maar even rustig een boekje lezen, is ook fijn. Dus daar namen we even lekker de tijd voor. Na een kleine brunch liepen we weer naar buiten voor onze activiteit van de dag. Een beetje onzeker of we onze thermo overall aan zouden doen of niet. We kozen ervoor het niet te doen. Maar eenmaal bij bestemming (ongeveer 4 minuten lopen) besloten we tóch terug te gaan, het kon nog wel eens koud worden op de sneeuwmobiel. Sneeuwmobiel? Sneeuwmobiel!
Voor vandaag stond er een tocht van 2 uur met de sneeuwmobiel op de planning. Verpakt in onze overall en met een dikke helm op, zaten we als 2 michelin mannetjes op de sneeuwmobiel. Echt een hele toffe ervaring om op deze manier de Lapse natuur te ontdekken. Halverwege de tocht konden we lekker opwarmen in een Kota (traditioneel Fins huisje) met een vuurtje en warme bessensap. Toen we terugkwamen bij de locatie, zijn we snel naar huis gegaan om even op te warmen, te lunchen en onze spullen te pakken. Voor vanavond stond er echt iets bijzonders op de planning. Vannacht overnachten we in een glazen blokhut, een verjaardagscadeau voor Liz.
We werden opgepikt bij ons huisje en werden netjes naar de glazen hutten gebracht. We konden direct inchecken en liepen naar ons huisje. Dolblij met haar verjaardagscadeau keek Liz door de ramen naar buiten. Vannacht wordt in ieder geval sterretjes kijken door het glazen dak. En als we geluk hebben, zien we misschien het Noorderlicht nog wel. Dat zou toch het toppunt van romantiek zijn! Bij de overnachting zit ook een 3-gangen diner voor 2. Om 6 uur mochten we aan tafel. En wat hebben we heerlijk gegeten! Naast reizen en elkaar pesten, is onze grote hobby toch echt wel samen uit eten gaan. 3 gangen later stonden we weer buiten en keken we naar de hemel. Nog niet direct een Noorderlicht te zien, maar wel super helder. Zou het dan toch weer gaan gebeuren? We hadden ons de vraag nog niet gesteld, of we zagen de eerste gloed voorbijkomen. Snel naar de hut om vanuit ons bed de lichtshow te aanschouwen. Het bleef lang nog een beetje wazig, maar opeens begon het spektakel! Net als gisteren met roze, paars en groen door elkaar. Wonderbaarlijk om te zien en wat fantastisch dat dit ook nog eens precies op het juiste moment komt, in onze glazen blokhut.
Zoals verwacht was dit geen hele goed nacht, maar wel een hele bijzondere nacht. Elke keer als we wakker werden keken we eventjes omhoog om te kijken of we het Noorderlicht zagen. 1 keer was het raak en zagen we weer een heuse Noorderlicht explosie met roze, paars en groen. Na een uitgebreid ontbijt pakten we onze spullen in en werden we teruggebracht naar onze eigen accommodatie. We hadden echt het gevoel even goed verwend te zijn. Al was dat in werkelijkheid alleen maar op het eten en het lekkere bed gebaseerd. Maar wát een ervaring om zo onder de sterrenhemel met Noorderlicht te slapen. Terug in het huisje hadden we niet heel veel tijd om te ontspannen. We hebben even wat lunch gehaald in de supermarkt en wasmiddel. Ondanks de kou kan het flink warm worden in je dikke winteruitrusting, dus even wat schoon thermo ondergoed is geen overbodige luxe.
Na een korte was- en lunch break werden we opgepikt voor een trip naar de rendierboerderij net buiten het dorp. Het is altijd leuk als mensen gepassioneerd over hun dieren kunnen vertellen, zo ook het echtpaar van deze rendierboerderij. De groep werd opgedeeld in 2. Wij gingen eerst naar de slee. Met veel humor vertelde de man des huizes over zijn rendieren, dat ze 's zomers gewoon in het wild lopen en dat ze vanzelf weer terugkomen. Daarna was het tijd voor de slee. We kregen een rendier toegewezen en werden ingepakt in de slee. Het was een heerlijk kneuterig geheel. Een beetje alsof je in de Fata Morgana van Efteling zat. Zo brachten de rendieren ons lekker rustig aan een rondje om de boerderij.
De groepen werden gewisseld en het was tijd om de rendieren te voeren. Met een allemaal een handje gras waren de dieren al helemaal door het dollen heen. Alsof ze dagen geen eten hadden gehad. Maar in werkelijkheid zijn het gewoon enorm gretige dieren en geef ze eens ongelijk. Ze graasden gulzig uit onze hand, tot het op was. Daarna vonden ze het wel welletjes geweest en hoefden ze niet zoveel meer van ons te weten. Na een heerlijke warme bessensap in de Kota en een paar mooie verhalen over de rendieren was het tijd om weer terug te gaan. Dat het een drukke dag zou worden, stond vast. We aten nog snel een pizza in het dorp, zodat we nog even onze warme overalls aan konden trekken. Er stond namelijk een Noorderlicht expeditie op het programma.
Een beetje tegen onze verwachtingen in, stond er een grote groep op ons te wachten waarmee we naar een open vlakte zouden lopen. Toevallig dezelfde die we maandag hebben gezien tijdens onze sneeuwschoen wandeling. Helaas was het erg grauw en bewolkt dus veel kans op het Noorderlicht hadden we niet. Wel hadden we worstjes, bessensap en marshmallows die we bij het kampvuur konden we opwarmen. Na een paar uur gezellig bij het kampvuur was het een goed moment om weer richting de busjes te gaan. We kwamen moe thuis van alle indrukken die dag. We deden nog even een drankje in ons kleine huisje en zochten ons bed op. Vier dagen in Lapland en wat een onvergetelijke ervaring was het. Van dolenthousiaste Noorderlicht-spotten op dag één tot rendieren voeren en sneeuwscooter rijden, elk moment was het waard. En dat alles nog zonder Fredje, maar met net zoveel warmte en avontuur.
